شيوا

سرتیتر صفحه جدید

رمز و راز من

در دامِ درد ، فـِتاده ام  اي، شـاهباز من                   

 صـبرم تمـام شد ، نشدي چاره سـاز من

باز آي  و  بازكن ، گـره از كار بسـته ام                   

رنجـور  و خسـته ام ، گل مسكين نواز من

ديدي چه كرد  با من و دل  ، سوز عاشقي                   

 از مـن گـرفت  تـمام حضـور نمـاز من

يك عمـر ، رشته بُـدم ، پنبه كرد و رفت                      

مُهري  نهاد بر دلم ، از ،  رمـز و راز مـن

دانـي چه شـد ،كه شدم صـيد اين بـلا                     

 تقصـير داشـت  ديد‍ ۀ  معشـوق باز من

با هـر كـه رفـت ، ولي ، از  رهِ تو  رفت                    

آخـِر تـوئي ،  حقيـقـتِ عشقِ مجاز من

خود شـاهدي ، كه دلـم ، عاشـق تو بود                     

بـاري ! چه شد كه شدي جان گـداز من

دل بود و عشـق بود  و  تو بودي بـهار من                   

 خـوش بود باغ دلـم ، ز سر ِسـروْ نازِ من

تا بر سـرم نوشـت قلمـت ،‌ اوج درد  را                   

 كوتـه نمـود  ،‌ قصـة  زهـــدِ درازِ من

اكنون ،كه مانده ام من و دسـتِ نيـازِ من                   

 مي سـوزم  و  نمي شِـنوي  سوز و ساز من

بُگْـذشت ، بُگْـذر از اين خبط و اين خطا                   

تا بـود  و  هســت ، توئـي كارسـازِ من